حسین

روی دستش پسرش رفت ولی دینش نه;نیزها تا جگرش رفت ولی دینش نه;

این چه خورشید غریبی است كه باحال نزار;پای نعش"قمر"ش رفت ولی دینش نه;

شیر مردي كه در آن واقعه هفتاد و دوبار;دست غم بر كمرش رفت ولی دینش نه;

هر طرف مينگري نام"حسین"است و حسین!ای بنازم به حسینی كه سرش رفت ولی دینش نه